poniedziałek, 27 czerwca 2016
Wyobraźnię tworzę w jakości 5D.
Wracam późno do domu,gwiazdy mi dają tlen.
Widzę wiele,szybciej kroczę,pewniej.
Przemykasz mi gdzieś,zwolnij,będzie lepiej.
Dałem Ci swą rękę ty ją wzięłaś niepewnie.
Powiedz mi,co tak popycha tą presję.
Potykam się i przed oczami widzę życie.
Pociąg moich wspomnień chyba traci maszynistę.
Krok w przód często może sparzyć.
Skok na głęboką wodę może obudzić
cel piranii.
Na polanie marzeń
Jaa :)
3 komentarze:
Nigdy nie byłam dobra w pisaniu co myślę o poezji. To, co napisałeś mega mi się podoba i podziwiam, bo ja tego bym nigdy nie wymyśliła! Uwielbiam noc, a wspomnienie o gwiazdach podoba mi się :D
Littleredcherrysmile click
Jeżeli sam to wymyśliłeś, to wielki respect. naprawdę mi się to podoba. :))
Oczywiście,że sam.W stu procentach jestem sobą,moje pisanie od pewnego czasu się zmieniło,no ale to chyba tylko owoc rozwoju,który zaliczyłem :))
Prześlij komentarz