'Eudajmonologia'

No to buuum.Pojawiło się wreszcie coś konkretnego po tygodniach posuchy,ale to w końcu musiało nastąpić.Naprawdę jestem z siebie dumny,z dnia na dzień coraz bardziej zdaję sobie sprawę,że coś ma sens i każdy ma cel.Bardzo jestem szczęśliwy,że coś potrafię,doceniam i kocham.Wy też odnajdźcie w życiu coś,co nada wam kolorów,chyba że już to macie :))) Dobranoc,miłego czytania :)

'Eudajmonologia'

Nie liczy się nic,nic-jeśli umiesz żyć.

Wylewam litry krwi,krwi-nie ma słów,stawiam

na czyn.

Myśli zadają ból,są niewidoczne jak tlen.

Zapiera dech w piersi kolejny dzień.

Księżyc odbiera sen,sen/monotonna noc. 

Wychodzę,to mój po szczęście lot.

Postęp stwarzam kolejny,ominę każdy pech.

Wcześniej coś straciłem,teraz uczę się mieć.

Wierz,wierz-bo to jedyna mapa do centrum.

Do centrum finalizacji skrzętnej walki

talentów.

Nie rozumiesz mych słów,słów i ja to akceptuję.

Bo każdy swe działania inaczej sumuje.

Dlaczego szczęście ma być przylądkiem strachu?

Gdy mnie krytykują zawsze trafiają w atut.

Nie kojarzę ich ze sztuką choć brzmią groteskowo.

Dla mnie żywot to park rozrywki jak Futuroscope.