Znowu jestem sam,myśli popłoch niosą,

Dym wypełnia przestrzeń gdzieś obok,

Fale wiatru dają mi nadzieję,

Może nie jestem taką złą osobą?

Kumple zabiorą mi ambicje,

Bo narzekają na jej brak,

Ludzie nie znają uczuć,

Są solą dla mych ran,

Dlatego ich unikam,

A gdy stoją depczę ich,

By było jak najmniej potyczek,

Do celu chcę iść,

Patrzę przez czarne okulary,

Nie rozpoznaję znanych twarzy,

W sumie wisi mi to,

Gdzie indziej jest mój azyl.